Terminologia komputerowa określa kod polimorficzny jako kod źródłowy programu, który potrafi samodzielnie zmienić się w czasie, nie wprowadzając jednocześnie zmian w zawartego w nim algorytmie. Najczęściej używanym tego typu kodem źródłowym są wirusy komputerowy. Prawdziwe źródło wirusa jest zaszyfrowane, a każde jego uruchomienie powoduje automatyczną deszyfrację, a co za tym idzie - uruchomienie jego właściwej funkcji. Jednak kod deszyfrujący nie może już być zaszyfrowamy, ponieważ byłby bezużyteczny. W trakcie działania może ulec też zaszyfrowany kod programu, co jeszcze bardziej skomplikuje jego poszukiwanie. Historia pierwszego polimorficznego kodu źródłowego sięga 1990 roku, kiedy po raz pierwszy użył go Mark Washburn. Jego nazwą była kombinacja cyfr 1260. Jednak jego niegroźne zastosowanie nie przyniosło mu żadnego większego rozgłosu, czego nie można powiedzieć o niejakim Dark Avengerze z Bułgarii. Ten haker stworzył podobny kod w 1992 roku.